Fleiri myndir af litla ofurkrúttinu!!!



Þar sem mínir guttar eru alveg að verða svo stórir að myndir af þeim fara að verða æ minna vinsælar þá finnst mér eðlilegast að "myndarapportera" hér reglulega um Ylfu- og Hjartardóttur því henni gengur sannarlega vel að vera krúttleg og sæt :)

Litla frænka!

Ylfa systir og Hjörtur eignuðust litla stelpu á þriðjudaginn! Þau eru nú svo miklir snillingar svona almennt séð að þau klikkuðu auðvita ekkert á þessu frekar en öðru! Stelpan er náttúrulega fullkomin og þetta gekk allt saman vel og mér sýnist þau alveg brillera þessa dagana :) Ég hef auðvitað ekki getað stillt mig um að kíkja pínu oft í heimsókn til þeirra og í gær fengu stóru frændurnir að koma með og sjá litlu frænku! Mig grunaði alveg að litla knúsudýrið mitt (Óli Kalman) myndi vilja sjá þetta fyrirbæri en ég hélt að ÚJE myndi ekki nenna að veita henni athygli lengi. Þeir komu þó eiginlega báðir á óvart, Úlfar Jökull varð alveg stórarbróðurslegur á svipinn og vildi mikið halda og sýndi henni miklu meiri athygli en ég bjóst við og Óli Kalman hefði getað setið með hana allan daginn og knúsað hana og skoðað pouttana og eyrun og kysst hana á mjúku kinnina o.s.frv.! Myndirnar tala sínu máli:



Afastrákurinn (ekki nýjar myndir)



4 ára!

Frá því í september er búið að telja niður að þessum degi og gráta sárt yfir að vera ennþá þriggja ára en nú er þetta komið, Úlfar Jökull er orðinn 4 ára! Ég er ekki viss um að hann eigi eftir að hlakka jafn mikið til nokkurs afmælisdags eins og þessa og hann var heldur betur kátur í morgun! Hann fékk hlaupahjól frá okkur Eyfa, loksins (að hans mati) var hann búinn að eignast hlaupahjól.

Mér finnst stundum eins og hann sé miklu eldri, mér finnst þetta ekki svona eins og hann hafi fæðst í gær eða neitt þannig. Hann virðist vera frekar skýr í kollinum og stundum hægt að tala við hann eins og miklu eldra barn en stundum lætur hann líka eins og smákrakki og grenjar og grenjar. En hann heldur alltaf sínu striki að því leyti að hann lætur hafa fyrir sér og hefur alltaf gert hvort sem það er eitt stykki krabbameinsmeðferð eða að verða að læra að hjóla fyrir aldur fram eða að vilja helst alltaf hafa alla með í leik (t.d. hinum geysivinsæla heimatilbúna Emil-leik) og hjálpa til við allt óháð getu.

Litli aftursætisbílstjórinn

Eyfa hefur stundum þótt ég skipta mér fullmikið af akstrinum sínum, ég skal viðurkenna að ég á það til að setja út á bílastæðavalið hans eða leiðina sem hann velur og svona en ég held því fram að ég geri alveg gagn líka því hann er oft með heilann á smá sjálfstýringu sem er að hugsa um einhver jöklavísindi og veldur því að hann gleymir að beyja hér eða þar. Hins vegar virðist vera að alast upp fyrsta flokks aðstoðarbílstjóri. Það varð reyndar augljóst mjög snemma, og ég held ég hafi áður skrifað um hér, að Úlfar Jökull hefur einskæran áhuga á hvar staðir eru, rétt hjá hverju þeir eru og hvernig leiðirnar liggja. Hann kemur af og til með athugasemdir af hverju við förum þessa leið eða hina en á miðvikudaginn sló hann okkur Eyfa út af laginu þegar við vorum á leið frá Sjafnó að Vesturbrún í síðdegisumferðinni. Á Snorrabrautinni segir ÚJE úr aftursætinu: "Pabbi, farðu Sæbrautina, það er miklu betra, það er alltaf svo mikil traffík í Borgartúninu!" Og í gær sagði hann við mig: "mamma, ferðu Njálsgötuna?" Ég held hann muni hafa flestar götur í Reykjavík á hreinu innan fárra ára með þessu áframhaldi og stjórna leiðavalinu foreldra sinna á háa céinu úr aftursætinu...

Sveitaferð

 Fyrst voru þeir ofurspenntir að fara í litlu flugvélina, eftir smá stund var UJE sofnaður og skömmu síðar OKE líka!

 Þessi tvö voru mjög góðir félagar, Vala gamla er svo gömul að hún kunni mjög vel að meta knúsið endalausa frá Óla Kalmani og haggaðist ekki þótt það væri stundum tekið pínu harkalega í eyrun eða varirnar eða nefið. Þau voru sem sagt alsæl hvort með annað!

Hlaupandi sveitastrákur sem lék við Loppu sem er ungi og spræki hundurinn á Krossnesi og nennti að vera í eltingaleik út um allt með Úlfari Jökli. 

Sveitstrákar í ótrúlega fallegu vorveðri í fjörunni! 

 Komnir inn í fjárhús að fylgjast með pabba rýja

Svona er Fjalla-Flekka rúin

Með rekavið í fjöruleik

Það er svo langt síðan ég hef bloggað að það er komið nýtt útlit á allt innrakerfið á blogspot.com núna þegar ég skrifa en þúsund sinnum betra myndakerfi Linda! Nú kemur allt í réttri röð og maður getur sett svaka margar myndir í einu, jeijei.

En við vorum öll á Krossnesi í mars, Eyfi fór að rýja bústofninn okkar (kindurnar þrjár) og reyndar líka restina sem Úlli og Systa eiga  :) Við fórum öll með litlu flugvélinni á glæsilega malarflugvöllinn á Gjögri og þetta var að sjálfsögðu mikið ferðalag og mikil spenna fyrir okkur.

bloggátak!

Eins og mér finnst æði gaman að eiga þessa bloggsíðu þá virðist ég alveg mega ódugleg það sem af er árið. Því er hér með sett af stað bloggátak, ég ætla ekki að vera jafn djörf og Linda að stefna á 1 blogg á dag en 1 á mánuði eins og hefur verið undanfarið hjá mér er of lítið! Þannig að ef einhver kíkir hérna inn ennþá þá ætla ég að aldeilis að hafa þetta líflegra á næstunni! Segjum fram að sumarfríi :)

Mesta montblogg síðari tíma!

Hér er mega montblogg! Ég ákvað að horfast í allar mínar saumaskuldir (eitthvað sem ég einhvern tímann byrjaði á eða ætlaði að gera og hefur síðan ekki gert neitt annað en að fylla geymsluna mína!)

Öskudagur 2012

Það voru tígrisdýr og flugstjóri sem röltu með foreldrum sínum í leikskólann í morgun. Búningarnir eru heimagerðir að stórum hluta. Tígrisdýrið varð til í sumarbústað um daginn með Ásu ömmu í fararbroddi en flugstjórinn er í "kolaportískum" jakka sem fékk hlutverkaskipti og ég saumaði rendur og þrengdi og minnkaði. Flugmerkin komu frá icelandair, sérlegum styrktaraðila þessa búnings!



Já og auðvitað varð flugstjórinn að hafa svona "headset" (ónýtt skype dót sem ég klippti snúruna af) til að geta tilkynnt farþegunum um gang mála í fluginu og að spenna sætisbeltin!

Innsbruck 2012

Patscherkofel, eitt af skíðafjöllunum okkar


Hress heimsborgari á London Gatwig


Loksins sofnaði UJE eftir að hafa vaknað á Íslandi kl.5:30, flogið til London og bíða þar í marga klukkutíma

Það verður að koma hér færsla um Austurríki 2012. Eyfi þurfti að fara í vinnuferð til Innsbruck og það varð úr að við Úlfar Jökull fórum út til hans viku seinna og geymdum Óla Kalman á hans uppáhaldsstað, í fanginu á Afa. Í stuttu máli var ferðin ofsalega skemmtileg, Úlfar Jökull fór á kostum og sló um sig með nokkrum þýskum og týrólskum orðum við hvert tækifæri og var mjög duglegur á skíðum. Við fórum náttúrulega á skíði flesta daga enda veðrið frábært og allt á kafi í snjó. En við fórum líka í dýragarðinn, H&M, út að borða, í heimsókn til vina okkar og svo líka bara í rólegheitunum.

Myndirnar tala sínu máli...

Svo komu jólin

"Gleðileg jól"



Snjójólaferð í Sólheimakot



Æðisleg áramótaferð í Skíðadals til frábæru Helgu, Ólivers og Urðar!

Heimastúss

Ég er náttúrulega pínu rugludallur og get fengið ýmsar flugur í höfuðið varðandi handavinnu og alls konar verkefni. Stundum bara verð ég að framkvæma hlutina og er bara eirðarlaus og pirruð ef ég reyni að hemja mig (stundum borgar sig samt að bíða ef hugmyndirnar eru aðeins of, þá gengur þetta nebblega stundum yfir). Mér finnst mjög gaman að skoða alls konar bloggsíður hjá konum sem eru klárar að gera heimilið sitt flott og breyta gömlum húsgögnum og gefa þeim nýtt útlit. Svo ég varð að prófa líka. Ég keypti mér stól á slikk í góða hirðinum fyrir örugglega ári síðan og ákvað að skipta um áklæði. Og seint gerist sumt en gerist þó og nú ætla ég loksins að birta hérna myndir af þessari tilraun... Eftir fáránlega mikla leit finn ég ekki "fyrir" myndina en margir kannast örugglega við svona stól, það var svona svart leðurlíki á honum sem ég plokkaði af.

Gleðilegt ár 2012

Með Besta Bangsa og jólasveinahúfu sér til halds og trausts



Dálítið sybbin að reyna vakna úr svæfingunni



Fylgist vandlega með þegar hjúkkan tekur nálina úr

Ég er sko ekki hætt að blogga þó sumir hafi kannski haldið það. En ég hef frá svo mörgu að segja að ég veit eiginlega ekki hvar ég á að byrja. Samt ætla ég að byrja í tímaröð og þetta blogg hoppar núna aftur til 20.desember síðastliðins.

Þennan þriðjudag var spítaladagur eins og þriðjudagar á hálfs árs fresti undanfarin ár. Spítaladagurinn felst í að mæta þangað snemma að morgni og svo fer Úlfar Jökull í svæfingu og höndin hans er mynduð í bak og fyrir. Síðan vaknar hann, jafnar sig og svo megum við fara heim einhvern tímann stuttu eftir hádegið venjulega. Þennan morgun hafði jólasveinn sett jólasveinabúning í skóinn hans (sem reyndar var búið að sýna hér í sérstöku bloggi) og jólasveinahúfan fékk að koma með eins og sést á myndunum.

Úlfar er yfirleitt frekar duglegur svona almennt en hann var alveg súperduglegur þennan dag. Það var ekki eitt einasta vesen eða grátur eða neitt og ég var náttúrulega frekar montin með hann. Í stuttu máli voru niðurstöðurnar af myndatökunni brilliant, læknirinn okkar mjög ánægður og ætlar nú að minnka eftirlitið niður í eitt skipti á ári. Við erum ofsalega glöð yfir því að fá alltaf svona góðar niðurstöður og ótrúlega heppin. Krabbameinstíminn er alltaf að verða fjarlægari í huganum en samt kemur þetta alltaf öðri hverju upp í hugann, aðallega þegar ég horfi á hann og sé hvað hann er duglegur.

Meira mont

Þetta mun Bjúgnakrækir setja í skóna hjá þægu strákunum á Sjafnargötunni!

Heimasaumað af miklum vilja en lítilli kunnáttu :)

Bjúgnakrækir

Þetta mun Bjúgnakrækir setja í skóna hjá þægu strákunum á Sjafnargötunni!

Heimasaumað af miklum vilja en lítilli kunnáttu :)