Í Svínadal

Við skruppum í Svínadal síðasta sunnudag. Með í för var Ása amma og Ylfa Rún og ég og guttarnir tveir en Eyfi var slappur heima og afinn var slappur heima og svo höfðu vinna og próf truflandi áhrif á hin tvö. Við höfðum lengi látið okkur detta í hug að fara svona aðventuferð í sumarbústaðinn eina helgi fyrir jól og baka, föndra, prjóna, fara í pottinn, borða o.s.frv. en það varð úr að áðurnefnt gengi fór í dagsferð sem var í alla staði frábærlega heppnuð þó það hefði vantað nokkra lykilmenn. Hér er Óli Kalman en hann og þá sérstaklega Úlfar Jökull voru í skýjunum yfir þessu ferðalagi.

Fyrsti jólasveinninn

Kúkaferð í Kringluna

Ég hef ekki farið sérlega oft í Kringluna undanfarið og þaðan af síður Úlfar Jökull. Það hefur þó gerst og gerðist meira að segja í dag. Ég fór með strákana báða ásamt Iðunni Ásu og Ásu ömmu. Þetta varð náttúrulega kostuleg ferð og skemmtilegt en sem betur fer voru markmiðin með ferðinni voða léttvæg og fá. Í fyrsta lagi þurfti Úlfar að skoða allt jólaskrautið og fannst það frábært, sérstaklega stóra jólatréð -sagði bara vá vá! Enda amman búin að kenna honum vandlega hvað jólatré er. Við Iðunn skoðuðum aðeins í búðir milli þess sem þurfti að sýna Óla Kalmani athygli á meðan amman var í essinu sínu í ömmuhlutverkinu.

Svo segist amman halda að við þurfum að koma við á einhverju klósetti því ÚJE sé búin að kúka. Hún reyndar heldur það ekkert, hún er alveg viss! Og við á klósett (við=báðir strákarnir og iðunn og amma). Og í stuttu máli sagt var Úlfar Jökull sannarlega búinn að kúka, ekki bara í bleyjuna heldur líka í buxurnar og samfelluna og upp á bak og niður á hné! Og í einhverju ég-á-svo-stóran-strák og byrjunar-aðventu-kæruleysi hafði ég ekki tekið nein aukaföt með -glæsilegt! Þetta varð alveg 3 manna verk að skipta á barninu, kaupa ný föt svo úje þyrfti ekki að fara heim á bleyjunni einni saman, róa Óla sem vildi innilega fara að fá brjóst þegar þarna var komið sögu, svara í símann sem hringdi á versta tíma kúkalega séð o.s.frv. Þrátt fyrir slæmt útlit á tímabili þá gátum við skemmt okkur innilega yfir þessu öllu, t.d. á fólkinu sem átti leið inn á klósettið og næstum hrökklaðist út aftur út af kúkafýlunni en þetta var svoddan basl að við hnigum niður á næsta kaffihús um leið og við komum út af klósettinu og fengum okkur hressingu og hlógum.

Af þeim örfáu kringluferðum sem úlfar hefur verið neyddur í hefur svona kúkasprengja komið fyrir í tvígang, amman er á því að hann fái bara andlegt áfall á að koma þarna inn. Ég veit svo sem ekki með það en ég tek að minnsta kosti aukaföt með næst :D

Jólaskraut

Hérna sést sumt af því sem ég hef verið að dunda síðustu daga á milli bleyjuskipta, þvottastússs, brjóstagjafa o.s.frv. Þetta fellur undið þemað "óbrothætt jólaskraut" sem verður í hávegum haft þetta árið og líklega nokkur næstu ár!

Önnur útgáfa

Og svo eru þeir oftast bara alls ekkert mjög líkir, bræðrasvipur samt líklega. T.d. er annar kuldakreistingur og hinn algjör hitabelgur (sbr. myndirnar)...

Og meira barnatal :S

Ein af aðalspurningunum þessa dagana er "Og eru þeir líkir?" þ.e. ÚJE og Óli Kalman. Mér finnst þeir venjulega alls ekki líkir en stundum finnst mér samt bregða fyrir svip á Óla sem minnir mig skuggalega mikið á myndir af Úlfari á svipuðum aldri - sérstaklega sofandi, þá er ég ekki frá því að þeir beri þess merki að vera undan sömu foreldrum...

endalaust barnatal

Mér finnst þessi bloggsíða dálítið merkileg, ég skrifa ekki mjög reglulega og yfirleitt eru þetta bara myndir af guttunum mínum og ekki neitt merkilegt né fyndið en samt fæ ég helling af yndislegum kommentum og kveðjum. En mér finnst ég nú eiginlega þurfa að fara að skrifa eitthvað annað en alltaf bara fæðing og skírn og önnur fæðing og annar gutti mættur í heiminn...

Og ég skrifa líka mjög fátt um öll þau ævintýri sem gerast af og til. Það mætti því kannski halda að við gerðum ekkert nema eignast börn, fara í gegnum krabbameinsmeðferð og eignast svo fleiri börn. Hérna kemur því smá svona "fréttapakki"

- Við foreldrarnir og herra Úlfar Jökull fórum ásamt Ásu ömmu á Kardemommubæinn. Ég óð mjög blint í sjóinn með það hvernig þetta myndi ganga, þ.e. að fá úje til að sitja í 2 heila klukkutíma og fylgjast með einhverju sem hann myndi hvorki skilja upp né niður í. Í töskunni var því ýmislegt "varakitt"; seríos í poka, bangsinn eini sanni, snudda, mjólk í glasi og meira að segja súkkulaðirúsínur ef allt annað myndi klikka. Við vorum svo heppin að sitja á 2.bekk (þó þar sé vissulega mesti hávaðinn og eflaust auðveldara að verða hræddur í svona návígi) og viti menn?! Úlfar Jökull var örugglega stilltasta barnið í öllum salnum þó ég segi sjálf frá. 1,5 ára sat hann allan tímann, þá meina ég ALLAN TÍMANN og horfði á leikritið og fylgdist með öllu sem gerðist á sviðinu og var gjörsamlega hugfanginn af öllu. Varakittið var því að mestu ósnert nema hvað foreldrarnir laumuðust til að fá sér smá súkkulaðirúsínur ;)

- Úlfar er á leikskólanum alla morgna og er orðinn ánægður þar. Var ekki alveg að gúddera þetta framan af og grenjaði á hverjum morgni en nú er hann mjög kátur enda alltaf að gera eitthvað skemmtilegt. Eftir hádegi erum við svo þrjú í kotinu, það getur verið basl þegar þeir grenja til skiptis eða kúka í erg og gríð eða eitthvað svona gerist en yfirleitt gengur þetta ótrúlega vel og þeir alveg dýrðlegir

- Hann reynir að myndast við að tala stundum og notar ca 30-40 orð, mjög misgáfuleg. Það undarlegasta sem þó skilst er nafn litla bróður. Sá var alltaf kallaður Lilli áður en hann var nefndur Óli Kalman og Úlfar segir Lilli á mjög furðulegan hátt sem kunnátta mín í hljóðritun nær einfaldlega ekki yfir en er á þá leið að setja inn og út úr sér tunguna 2-3 og segja eitthvað sambland af "blöeleöleöl"

Sætuguttarnir á sjafnó

Algjörlega kominn tími á fréttaflutning héðan!

Skírnin er afstaðin og Lilli fékk nafnið Óli Kalman Eyjólfsson. Kalman er bara út í loftið, sá fyrsti til að heita þetta mun hafa verið Kalman landsnámsmaður í Borgarfirði, fæddur 850 og getið er í Landnámu. Það er ekki alveg jafn langt að sækja Óla-nafnið þar sem afi Óli ber það líka.

Skírnin var í Vesturbrún og gekk glimrandi vel. Óli Kalman svaf bara að mestu leyti í athöfninni en sjarmeraði prestinn alveg þegar hann gerði sér lítið fyrir og brosti út að eyrum er presturinn signdi hann! Veislan var líka fín, en helst til mikið af veitingum og okkur var eiginlega orðið bumbult í lok dagsins af öllu ofátinu (maður getur víst líklega frekar kennt sjálfum sér um). Við fengum líka fallegar og góðar gjafir, takk kærlega fyrir okkur elsku vinir:)

Og smá viðbót!

Lilli að æfa sig á maganum

Lilli hjá ömmu Petu

Og Úlfar Jökull frekar ábúðarfullur að hjálpa til við böðunina

Vegna fjölda áskorana :D:D:D

Eitt kvöld í síðustu viku var ég einstæð húsmóðir með tvo litla pjakka meðan Eyfi hélt fyrirlestur. Svo kom að brjóstagjöf og Úlfar varð aðeins ósáttur með að mamma væri ekki að leika svo mamman keypti sér smá frið með súkkulaðikexi. Ég veit ekki hvort mikið af súkkulaðinu ofan á kexinu komst í magann...

Þetta þykir skemmtilegt!

Litli maðurinn, sem kallaður er Lilli alla daga fær bráðlega nafn (þessar tvær myndir eru teknar fyrir þremur dögum fyrir þá sem vilja vita þetta nákvæmlega). Það gengur rosalega vel með hann og hann þykir koma þokkalega vel út úr vigtunum og öðrum læknisskoðunum.

Daglegt líf á sjafnó

Litli molinn er mjög mikið fyrir að sofa -sérstaklega á daginn:) Tekur sig vel út í heimaprjónuðu ljósbláu alpaca vesti. Það er til svo mikið af heimaprjónuðum og hlýjum æðislegum ullarflíkum á svona lítinn mola að það er ekki séns að nota þetta allt saman. En ég reyni eftir fremsta megni og sem betur fer er kalt svo það þarf að klæða guttann.

Úlfar Jökull aftur kominn í ömmustólinn (finnst það rosa sport) að lesa bók og mér sýnist hann líka vera að gera "höfuð, herðar, hné og tær" svona í leiðinni.

Eyfi ofurpabbi með báða guttana!

En það tekur á að vera pabbi og nauðsynlegt að leggja sig dálítið af og til :)

Rok og kvef

Jæja, það kom að því að leikskólapestirnar næðu í skottið á Úlfari Jökli. Hann er núna heima með 39°C og hor og svolítið mishress greyið. Þetta hefur verið dálítið erfið vika hjá honum því eins og aðlögunin á leikskólanum gekk vel í síðustu viku hefur komið smá bakslag í þessari og hann mótmælir því sárlega á hverjum morgni að fara á leikskólann og vera skilinn þar eftir. Á þriðjudaginn var hann í baði í vesturbrún og amman og ég og eyfi öll að horfa á hann og fylgjast með en það dugði ekki til því hann datt í baðinu og skall með efri vörina á baðkarsbrúnina. Það kostaði þvílíkan grát og öskur og blóð og vangaveltur um hvort tennurnar væru fastar ennþá. Við höldum að þær hafi sloppið en vörin slapp ekki við að bólgna upp í ca. þrefalda þykkt sína og síðan á þriðjudag hefur hann eiginlega minnt á Geir Haarde með svona furðulegan munnsvip!

Litli gaurinn er nokkuð góður, sefur töluvert mikið -sérstaklega á daginn en vill helst sofa uppí á nóttunni í stað þess að vera í vöggunni sinni. Hann er allur að skýrast og er nú farinn að horfa aðeins og fylgjast með umhverfinu og rembast við að þroskast eitthvað :)

OG sá eldri er ekki skilin útundan...

Við fengum aftur balann úr vesturbrún til að geta sett litla molann í bað, ég hafði samviskusamlega skilað honum fyrir LÖNGU þegar Úlfar var farinn að sulla svo mikið að allt eldhúsið var á floti. Og mér hefur svo oft þótt leiðinlegt að hafa ekki bað til að skella Úlfari í þegar hann er úrillur og þreyttur á kvöldin en var alveg viss um að balinn kæmist ekki fyrir í sturtunni. En annað kom á daginn núna þegar við fengum balann aftur og ég loksins ákvað að prófa þetta. Og síðan þá fær Úlfar Jökull að fara í bað nánast daglega og er frekar kátur eins og myndirnar bera með sér...

Honum finnst áhugavert að glugga í Fréttablaðið af og til

og hefur það fyrir sið að henda hverri blaðsíðu fyrir sig á gólfið þegar hann hefur lesið hana!

Til samanburðar...

Hér er mynd af litla i fyrstu baðferðinni sinni. Til samanburðar má fletta aftur í tímann á bloggsíðunni og finna mynd af Úlfari Jökli í sinni fyrstu baðferð. Ég held að með fyrsta barn sé oft ein aðalpælingin (og mjög ótímabær að mínu mati) hverjum barnið líkist og barnamyndir dregnar fram af hinum og þessum :) Ég held að núna sé aðalpælingin hins vegar hvort þeir bræður séu eða verði líkir og ég get alveg viðurkennt að ég spái í það af og til. Fyrst fannst mér þeir alveg ólíkir en ég er farin að játa að þeir eru hugsanlega bara pínu svipaðir, a.m.k. stundum. Samt virðist þessi litli ætla að verða eitthvað rólegri en eldri bróðirinn ef marka má þessa fyrstu vikur og hegðun í móðurkviði.

Annars erum við bráðhress og brött, förum í fjölskyldugöngutúra daglega en þess á milli erum við heima á sjafnó í rólegheitum með heitt á könnunni og bleyjustemmningu

Betra tóm...

Litli (stóri) molinn okkar nýfæddur!

1 ár

Í dag er heilt ár frá því Úlfar Jökull greindist með krabbamein. Ég hugsa stundum enn um þennan dag árið 2008 og ég man mjög vel hvernig mér leið og hvernig dagurinn en það er eiginlega bara ólýsanlegt hvernig það er að fá svona fréttir. Allt frá þessum rosalega degi hefur leiðin svo legið upp á við og eftir erfiðan vetur í fyrra er Úlfar Jökull dugnaðarforkur búinn að vinna sig í gegnum heila lyfjameðferð og er nú eins fínn og flottur gutti og hugsast getur!

Og svo er það litli molinn stóri. Hann er ekki alveg á því að næturnar séu ætlaðar til að sofa og finnst ástæða til að láta í sér heyra af og til með þeim afleiðingum að aumingja Úlfar Jökull hrekkur upp og er mjög misfljótur að sofna aftur. Í nótt voru til dæmis allir á sjafnó vakandi um 3 leytið og enginn virtist vera á því að sofna nema jú foreldrarnir! Það virðast margir vilja koma og sjá gripinn en færri hafa látið verða af því. Ég segi bara að ef einhver vill sjá þetta barn þokkalega lítið þá er betra að drífa sig á svæðið því hann virðist ætla að stækka hratt og örugglega

Ætla að henda inn myndum þegar betra tóm gefst :)

Næstu stórfréttir!

Það eru eintómar stórfréttir hér á blogginu okkar þessa dagana! Hjá okkur á Sjafnargötunni hefur fjölgað í fjölskyldunni því að morgni 22.septembers fæddist stór og stæðilegur litli bróðir. Til tilbreytingar fyrir foreldrana fór fæðingin af stað án gangsetningar en var engu að síður töluvert strembin þar sem snáðinn er engin smásmíði, 19,5 merkur og 54,5 cm og sneri höfðinu aðeins vitlaust og kom með ennið og andlitið á undan út en allt gekk ótrúlega vel!

Fjölskyldan er nú öll samankomin heima og öllum gengur vel að venjast þessum nýja mola og hann er óðum að venjast okkur líka. Ég held að það þýði lítið að reyna að útskýra svona stórviðburð nánar hér, læt myndir fylgja með sem tala sínu máli en þar fyrir utan verður fólk bara að líta inn í kaffi á Sjafnó við tækifæri og sjá þetta strákagengi hérna ;)

Smá stórfréttir

Það er alltaf eitthvað skemmtilegt að frétta af okkur. Það stærsta er að Úlfar Jökull fór í myndatöku á þriðjudaginn síðasta, reglubundið eftirlit held ég að það kallist. Var svæfður eins og alltaf og stóð sig eins og 1 árs ofurgutta sæmir. Það besta var að myndirnar eru mjög jákvæðar, upphleðsla skuggaefnis á æxlissvæðinu virðist vera minni en á síðustu mynd og það er mjög mjög flott enda eru læknarnir og Sigrún hjúkka alveg í skýjunum með hann og hrósa honum í hástert. Nú hefur hann ekki verið á lyfjum síðan í feb/mars og ekkert virðist krabbameinsfrumunum hafa tekist að ná sér á strik á öllum þessum tíma svo það gefur tilefni til bjartsýni með framhaldið. Næsta myndataka er þá ekki fyrr en eftir 4 mánuði.

Eitthvað hefur sónarreikningum skeikað því þeir gerðu ráð fyrir að barn nr.2 kæmi í heiminn í dag en þar sem klukkan er að verða 22 eru tiltölulega litlar líkur á því að mati mín og Eyfa. Úr því sem komið er finnst mér best að halda því bara í bumbunni fram yfir helgina og gera sitthvað skemmtilegt og drífa mig svo í átökin einhvern tímann í næstu viku. Hvort ég nenni að skrifa eitthvað hér áður er alveg óvíst því "40 vikna meðgönguletin" er algjörlega búin að heltaka mig og ég geri helst ekkert annað en að sitja í sófanum og prjóna og prjóna og prjóna svo aðeins meira (og reyndar bókalestur, sund- og rólóferðir með Úlfari útisjúka). Afraksturinn er að hrúgast upp, 1 peysa á mig á viku núna í þrjár vikur og sú fjórða er á prjónunum og 5., 6., 7. o.s.frv. að mótast í kollinum á mér. Þær verða samt líklega að bíða fram yfir barnsburð...

Og bara pínku meira um sveppi!

Og heima á Sjafnó hafa þurrkaðir kóngssveppir legið á borðstofuborðinu og hér er Úlfar Jökull mjög hjálpsamur og einbeittur að setja sveppina í krukku. Þetta hefur alveg dugað okkur sem ágætis morgunverk að dunda við.

Og í eldhúsinu gefur að líta dýrðina samankomna. Sveppir í krukkum í flestum hillum og bókin skammt undan, fleiri sveppi er svo að finna í skápnum og frystinum en þeir gátu því miður ekki fengið að vera með á myndinni! Í vetur verður svo höfuðáhersla lögð á svepparétti á Sjafnargötunni, sjálfboðaliðar í að borða með okkur sveppalasagne, svepparisotto, sveppabuff, sveppasúpu, sveppasósu með öllu mögulegu o.s.frv. eru velkomnir!